Promovenda Irmgard Borghouts-van de Pas onderzocht in vier Europese landen welke systemen er bestaan om de werkzekerheid te bevorderen voor werknemers die werkloos worden.
De Nederlandse vakbeweging zou zich zoals in Zweden meer kunnen richten op van werk naar werk trajecten in CAO’s en niet alleen onderhandelen over de ontslagvergoeding, stelt ze. Ook bij reorganisaties en het opstellen van sociale plannen zouden vakbonden zich daar meer voor kunnen inzetten. Werkgevers zijn eveneens aan zet: in Zweden betalen zij bij het afsluiten van transitieakkoorden een bepaald percentage over de loonsom in een fonds.
Door de economische crisis bestaat de zekerheid van een baan voor het leven niet meer. Soepele overgangen Van Werk Naar Werk (VWNW) zijn van het grootste belang wanneer mensen hun baan dreigen te verliezen. Dit vraagt om snelle interventies van overheden, bedrijven en werknemers zelf. Maar van een structureel VWNW systeem is in Nederland geen sprake, stelt arbeidsmarkt- en sociale zekerheidswetenschapper Irmgard Borghouts- van de Pas. Ze onderzocht in vier Europese landen (Zweden, Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk en Spanje) welke systemen of afspraken bestaan die tot doel hebben de werkzekerheid voor boventallige werknemers te bevorderen. Daarnaast geeft het proefschrift antwoord op de vraag wat beleidsmakers in Nederland kunnen leren van deze buitenlandse ervaringen.
Borghouts-van de Pas concludeert dat een actievere rol van Nederlandse vakbonden en werkgeversorganisaties, zoals bijvoorbeeld in Zweden, gewenst is. Een ander belangrijk aandachtspunt voor Nederland is dat VWNW ondersteuning beschikbaar zou moeten zijn voor alle werknemers. Dus niet alleen voor mensen die werkzaam zijn bij grote bedrijven en onder een sociaal plan vallen of een vaste werkgever hebben. In Zweden, het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk kunnen kleine bedrijven zich aansluiten bij de VWNW initiatieven. In Oostenrijk mogen ook mensen met een tijdelijk contract toetreden tot een arbeidsstichting wanneer hun contract vanwege economische redenen niet wordt verlengd.
Irmgard Borghouts – van de Pas (Tilburg, 1973) studeerde in 1998 af aan de Universiteit van Tilburg. Daarna is ze als onderzoeker werkzaam geweest bij de gemeente Utrecht, IVA Beleidsonderzoek en Advies en OSA, Institute for Labour studies. Ze werkt nu als senior onderzoeker bij ReflecT, Research Institute for Flexicurity, Labour Market Dynamics and Social Cohesion aan Tilburg University. En daarnaast sinds april 2012 als principal consultant Werk en Inkomen bij Ecorys Nederland.
Irmgard Borghouts-van de Pas over haar rol bij Ecorys: “Binnen Ecorys ga ik het thema Werkzekerheid verder ontwikkelen. Niet alleen directe Van Werk naar Werk activiteiten en systemen bij gedwongen ontslag, maar ook transitities vanuit een situatie van werkloosheid, arbeidsongeschiktheid of inactiviteit staan daarbij centraal.”